وقتی سخن از کودک آزاری به میان می‌آید، اغلب ما فکر می‌کنیم رفتاری که با کودک خود داریم کودک آزاری به حساب نمی‌آید زیرا که ما واقعاً قصد آزار و اذیت کودک خود را نداشته‌ایم، بلکه هدف ما تربیت او بوده است؛

یا زمانی اقدام به کتک زدن یا ناسزاگویی به کودک کرده‌ایم که دیگر اختیار از دستمان خارج شده و رفتارهای او تحمل ما را تمام کرده است. گویا اعتقاد داریم حق کودک است که کتک بخورد و او مقصر اصلی این شرایط است.

به هر دلیلی که این عمل صورت گیرد، چه با هدف تربیت کودک، چه از روی خشم و از دست دادن تحمل و چه به عمد؛ آثار منفی فراوانی دارد و کودک آزاری محسوب می‌شود. پدیده‌ای که باعث درد و رنج کودکان بسیاری شده است.... کودکانی که بلد نیستند کمک بخواهند و دستشان را به سوی همان کسی دراز می‌کنند که باعث آزارشان شده است.